Ο μάγκας με το φουστάνι

Ο δρόμος της μοναχικός…
Τον περπατά με γυμνά τα πόδια.
Έτσι έμαθε…
Να είναι δυνατή και μόνη.
Δε θα την λυγίσεις εύκολα αυτήν, ξέρει να παλεύει…
Μάγκας ήταν μια ζωή.
Ένας ωραίος δυνατός μάγκας,
κι ας φορούσε φουστάνι.

Έμαθε να περπατά με το κεφάλι ψηλά, κι όσοι προσπάθησαν να την κάνουν να κοιτάξει χαμηλά, απέτυχαν παταγωδώς!
Γιατί έτσι είναι φίλε μου..
Κάποιες γυναίκες ξέρουν να τιμούν
τον τίτλο τους.
ΓΥΝΑΙΚΕΣ αληθινές που αγωνίζονται καθημερινά, που παλεύουν κι όμως ακόμα χαμογελούν.

Δε θέλουν να τις λυπάσαι.
Δεν το αξίζουν και το ξέρουν.
Έμαθαν τι σημαίνει να έχεις αξιοπρέπεια, να έχεις τσίπα που έλεγε η γιαγιά μου.
Δε σκύβουν πότε το κεφάλι από ντροπή, έμαθαν να το κρατάνε ψηλά..
Έμαθαν να κρύβουν τον πόνο και την απογοήτευσή τους, πίσω από ένα τεράστιο χαμόγελο καρδιάς.
Έχουν τη δύναμη να  αντέχουν. Να πέφτουν και να σηκώνονται ξανά κι εσύ να νιώθεις τόσο μικρός, τόσο λίγος μπροστά τους…
Να θυμάσαι λοιπόν καλέ μου ότι υπάρχει και αυτό το είδος γυναίκας, που δυστυχώς για σένα, δεν μπορείς να την αγγίξεις. Από παιδί ήταν πάντα ένας ωραίος, δυνατός μάγκας κι ας φορούσε φουστάνι.
Ένα φουστάνι που το τίμησε πολύ περισσότερο από ότι εσύ το παντελόνι σου…
Είναι αυτή η δυνατή με το φουστάνι που δε θα ξεχάσεις ποτέ…
Joulia Papa.
Είχα την τύχη να γνωρίσω
μια τέτοια γυναίκα και απλά υποκλίνομαι στη δύναμη και το μεγαλείο της ψυχής της!
 
Για σένα αγαπημένη μου Σ…