Οι άνθρωποι δεν είναι προϊόντα για να τους δοκιμάζουμε

Οι δοκιμές συνήθως είναι δωρεάν, ακόμα κι όταν πρόκειται για σχέσεις, αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν κοστίζουν. Αναμφισβήτητα, όλοι μας στην αρχή κάθε επαφής, κυρίως ερωτικής, θέλουμε να είμαστε σίγουροι πως το ταίρι μας είναι άξιο ή κατάλληλο να βρίσκεται δίπλα μας. Πώς όμως θα το μάθουμε
αυτό; Θα βρούμε τρόπους για να το εξακριβώσουμε.
Μπαίνουμε, λοιπόν, χωρίς τύψεις (συνήθως) σε μια διαδικασία αξιολόγησης του νέου συντρόφου μας. Εκεί μας οδηγεί κυρίως η ανασφάλειά μας, αυτή η αμφιβολία που υπάρχει μέσα μας και μας ταλαιπωρεί καθημερινά για τα πάντα, και γιατί όχι και για το άλλο μας μισό. Είναι ο/η κατάλληλος/η; Είναι για μένα; Νιώθει όπως εγώ; Με βλέπει σοβαρά; Κι άλλα αντίστοιχα ερωτήματα. Όλα αυτά συνήθως προκύπτουν απ’ τα κενά μέσα μας, την ίσως χαμηλή αυτοπεποίθησή μας και φυσικά τα κακώς κείμενα του παρελθόντος.
Αν στο μακρινό ή και κοντινό παρελθόν έγιναν λάθη, αν μπλέξαμε με λάθος αγάπες κι αν πληγωθήκαμε βαθιά, τότε πάντα θα έχουμε το φόβο μέσα μας μήπως αυτό μας ξανασυμβεί. Η καχυποψία αυτή κι η ανησυχία μας κυριεύουν και συνήθως θολώνουν την κρίση μας. Το άγχος μας αυτό μας αποτρέπει απ’ το να αφεθούμε ολοκληρωτικά και να ζήσουμε τον απόλυτο έρωτα -ακόμα κι αν στην τελική δεν ήταν και τόσο απόλυτος ή τόσο έρωτας.
«Δε θα απαντήσω για να δω αν θα με ψάξει», «Θα τον/την κάνω να ζηλέψει για να ξέρω πώς αντιδράσει κι αν τον/την καίει» κι άλλα πολλά τέτοια τεστάκια που γίνονται μέσα στις σχέσεις κι απ’ τους μεν κι απ’ τους δεν. Μια μάχη που μας εξοντώνει, αλλά εμείς οι ίδιοι επιμένουμε να την προκαλούμε. Είναι σαν εκείνα τα μακαρόνια που όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε πετάξει στον τοίχο για να σιγουρευτούμε αν κολλήσουν πως είναι εντάξει, έτσι στήνουμε στον τοίχο και το ταίρι μας για να δούμε αν έχει κολλήσει.
Σαν εκείνα τα δειγματάκια από κρέμες και σαμπουάν που δοκιμάζουμε για να δούμε αν τελικά ένα προϊόν είναι κατάλληλο για μας, έτσι λειτουργούμε και με τους νέους ανθρώπους στη ζωή μας. Με λίγα λόγια για να προχωρήσουμε στο επόμενο στάδιο –είτε αφορά μια αγορά είτε μια σχέση– θα πρέπει να τεστάρουμε αν το καθετί μας κάνει κι ίσως και να συγκρίνουμε και πολλά μεταξύ τους.
Καμιά φορά μπορεί όντως να λειτουργήσει όλη αυτή διαδικασία ελέγχου υπέρ μας, να μας προστατέψει από μια κατάσταση που τελικά δεν έκανε για μας (τουλάχιστον εκείνη τη χρονική στιγμή) και να αποκαλύψει διαθέσεις και προθέσεις που ίσως να μας έπαιρναν καιρό για να αναγνωρίσουμε, αλλά τις περισσότερες φορές βγαίνουν μάλλον εις βάρος μας αυτά τα τεστ αντοχής.
Ξεκινάμε στην ουσία προκατειλημμένοι όλα αυτά τα παιχνιδάκια που ‘χουν στόχο να μας αποδείξουν πως έχουμε δίκιο κι όλοι εκεί έξω είναι σκάρτοι. Ξεπερνάμε έτσι συχνά τα όρια και καταλήγουμε να γινόμαστε κουραστικοί, αφού περιμένουμε από έναν άνθρωπο να μας αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας.
Κάποια στιγμή όλο αυτά τα τεστάκια ανάμεσα στο καυτό και στο κρύο ή θα μας κάψουν ή θα ξενερώσουν το ταίρι μας. Δεν αποκλείεται κιόλας να προκαλέσουμε εμείς καταστάσεις που αν φερόμασταν διαφορετικά και λιγότερο εγωιστικά, ίσως και να μη συνέβαιναν ποτέ.
Αν είναι ο κατάλληλος για σένα θα το ξέρεις και θα το νιώσεις. Δε θα χρειαστούν προσπάθειες από μέρους σου και δοκιμασίες για να σιγουρευτείς πως είναι αυτός ο άνθρωπός σου. Θα το αισθάνεσαι, χωρίς να ρωτάς τρίτους για να επιβεβαιωθείς, ούτε να πιέζεις καταστάσεις για να κρίνεις. Θα το ξέρετε κι οι δύο. Γιατί κανείς δε θέλει και δεν αξίζει να γίνεται πειραματόζωο κανενός κι όλα τα ωραία προκύπτουν αβίαστα.

Συντάκτης: Δήμητρα Μποζίνη
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη